Słowo coaching właściwie nie ma odpowiednika w języku polskim. Nie ma odpowiednika, gdyż zawód „osobistego trenera”, bo tak można by nieco niezgrabnie określić „coacha” pojawił się nie tak dawno. Coach to fachowiec, którego zadaniem jest pomóc drugiej osobie odkryć najskuteczniejsze rozwiązanie stojących przed nią wyzwań.
Powstało bardzo wiele szkół i nurtów pracy mającej doprowadzić do uwolnienia człowieka od zjawisk postrzeganych przez niego jako problemowe. W różnych szkołach uwagę kieruje się ku pracy na wybranych poziomach takich jak ciało, zachowania, emocje, umiejętności, przekonania. Celem nowoczesnego podejścia do wzrastających oczekiwań klientów stało się zaprzyjaźnienie „klienta” z jego własnym wewnętrznym światem i nauczenie go samodzielnego poruszania się w nim z pożytkiem dla niego samego i środowiska, w którym funkcjonuje.
Doradztwo zamieniło się w towarzyszenie człowiekowi szukającemu fachowej pomocy w fascynującym procesie:
- odbudowywania swoich marzeń,
- ustalania swoich doraźnych i długofalowych celów,
- poznania uwarunkowań, obciążeń, nieświadomych wzorców zachowań
i pomaganie mu w:
- dotarciu do stanu spełnienia,
- zbudowaniu planu działań prowadzących do osiągnięcia celu,
- wzmocnieniu motywacji
- ponownym odkryciu sensu i potencjału drzemiącego w tym, co dotychczas postrzegane było jako zło, ułomność, utrudnienie, przeszkoda czy zły los,
- zintegrowaniu odrzuconych części siebie.
I...co najważniejsze coaching to dotarcie do niewykorzystywanych możliwości i uruchomienie tego potencjału, co w efekcie przekształca życia człowieka w ciekawą podróż przez coraz to nowe obszary życia.
Coaching cechuje się niezwykłym szacunkiem i akceptacją odmienności i unikalności świata każdego człowieka. Każdy z nas zapisuje w swoim umyśle mapę terytorium i nikt nie zna terytorium obiektywnie. Każda mapa jest wynikiem doświadczeń, wychowania, tradycji i kultury, która oddziaływała na człowieka. Nie ma dwóch jednakowych map. Nawet bliźnięta jednojajowe tworzą odmienne „własne światy”.
Praca z każdą osobą jest całkowicie dostosowana do jej potrzeb. Wspólną cechą coachingu jest dążenie do zrealizowania kontraktu zawartego z klientem, absolutny szacunek dla wszelkich przeżyć, których doświadczył klient i poszukiwanie rozwiązań, na które klient zgadza się „całym sobą”. Jeżeli obrana droga nie podoba się jakiejś części nas, to można z wielkim prawdopodobieństwem założyć, że nasze wnętrze będzie sabotować nasze wysiłki. I chociaż cel realistycznie jest osiągalny dość łatwo, w praktyce będzie to wymagało albo wielkiej samodyscypliny, albo nie przyniesie oczekiwanej satysfakcji. A więc czemuż nie ułatwić sobie życia i „wynegocjować” ze sobą właściwego kontraktu?
Monika Zubrzycka - Nowak