Każdy z nas musi czasem zabrać głos na forum publicznym. Poza nielicznymi wyjątkami, którzy przemawiając czują się jak ryba w wodzie (ot, taki Barack Obama) dla większości z nas konieczność wystąpienia przed jakimkolwiek audytorium jest prawdziwą udręką. A takich publicznych wystąpień – choćby w wersji mini – sporo w naszym życiu się zdarza: matura, referat na studiach, zebrania (szkolne, wspólnot mieszkaniowych, współpracowników), przemówienia okolicznościwe na ślubach i chrzcinach etc.

Skoro nie możesz ich uniknąć, spróbuj je oswoić. Skorzystaj z naszych sugestii, a po jakimś czasie wystąpienia staną się prawdziwą przyjemnością. A wtedy, kto wie? Może narodzi pierwsza kobieta-prezydent? Zatem, do dzieła!
1. Pomyśl o kontekście prezentacji. Ile masz czasu na wystąpienie? Pozornie nieistotne szczegóły mają duże znaczenie przy przygotowywaniu wystąpienie – np. godzina rozpoczęcia prezentacji, bo pora dnia ma niebagatelny wpływ na poziom uwagi słuchających. Dowiedz się ile osób będzie cię słuchało – inaczej mówisz do 10 osób, a inaczej do 100. Czy tylko ty masz prezentacje, czy będą jeszcze inni  występujący.
2. Do kogo ja mówię?! – czyli zastanów jaka będzie Twoja publiczność. Czy jej obecność na twoim wystąpieniu jest dobrowolna (oczekuj raczej życzliwości i zaciekawienia tematem), czy przymusowa (prawdopodobne znudzenie i zniechęcenie).  Jaka jest jej znajomość prezentowanego tematu – raczej podstawowa czy zaawansowana? Znajomość audytorium pozwoli ci określić jak mówić, żeby cię słuchano i właściwie zrozumiano.  Jeśli kompletnie nie znasz ludzi przed którymi występujesz na początku spotkania wejdź w relację z kilkoma jego uczestnikami i przeprowadź szybki sondaż, aby sprawdzić motywację, nastawienie, znajomość tematu itp.
3. Po co ja mówię?! – Zastanów się dobrze jaki jest cel twojego wystąpienia. Chcesz kogoś o czymś poinformować czy do czegoś przekonać? Pamiętaj o tym, że informowanie jest bardziej neutralne niż przekonywanie. W wielu przypadkach lepiej ograniczyć się do informowania, ponieważ ludzie są dosyć przewrażliwieni na punkcie usilnego przekonywania, często jest ono odbierane wręcz jako agresja.
Określenie celu wypowiedzi pozwoli wyselekcjonować informacje, jakich potrzebujesz. Pomoże ci trzymać się głównego wątku wypowiedzi – będzie cię trzymał w ryzach jeśli masz skłonności do dygresji, nadmiernej ilości anegdot i gubienią wątków. Cel będzie twoim przewodnikiem pozwalającym na dopasowanie twojego zachowania do sytuacji. Dzięki wyznaczonemu celowi będziesz bardziej zmotywowana, audytorium bardzie uważne, ponieważ zostanie przez ciebie odpowiednio poprowadzone.
Popracuj nad celem na dwóch etapach:
•    przygotowań,
•    na samym końcu, sprawdzając czy plan wystąpienia jest zgodny z jego celem.
4. Zadaj sobie kilka pytań. Już 2000 lat temu w Cesarstwie Rzymskim Kwintylian wymyślił medotę przygotowywania wystąpień polegających na zadaniu sobie pytań wg. schematu: „KCKGIJD” :
•    Kto? (ludzie)
•    Co? (rzeczy)
•    Kiedy? (czas)
•    Gdzie? (przestrzeń)
•    Ile? (cyfry)
•    Jak? (metody, środki, rozwiązania)
•    Dlaczego? (przyczyny? cele?)
Zadanie tych pytań zadziała jak mikser w twoim mózgu: zmuszają cię do myślenia, zgłębianie zagadnienia, rozwijania myśli. Zanotuj wszystkie pomysły, nawet te które wydadzą ci się głupie – nadmiar pomysłów jest lepszy niż ich niedobór. Wszystkie pomysły posegregujesz potem za pomocą filtra, czyli wyznaczonego celu.
5. Nadaj sens swojej wypowiedzi. Słuchacze mają niewiarygodną wręcz zdolność do „wyłączania się”. Aby tego uniknąć musisz na samym początku nadać sens swojej wypowiedzi. Pamiętaj, że robienie syntezy, podsumowania na końcu wypowiedzi jest błędem! Podsumowanie potrzebne jest na początku wystąpienia – zaostrza apetyt, sprawia, że słuchacze nabierają ochoty na ciąg dalszy.
6. Unikaj dryfowania przykładów. Przykłady są, oczywiście, niezbędne aby uczynić słowo bardziej konkretnym. Stwarzają jednak niebezpieczeństwo mnożenia dygresji. Ogranicz się zatem do jednego, maksymalnie dwóch przykładów. Nie improwizuj – zapisz je na kartce.
7. Ilustruj swoje wystąpienie – przygotuj rysunki, szkice, ryciny, wykresy, tabele, zdjęcia.
8. Zrób dobre notatki. Dobre, czyli takie które sprawią, że o niczym nie zapomnisz. Warto zanotować początek przemówienia – wydaje ci się oczywiste, że się przedstawiasz, ale w rozgorączkowaniu i tremie jest możliwe, że zapomnisz to zrobić!
9. Przewiduj pytania. Pomyśl o swoim wystąpieniu i postaw się na miejscu publiczności, zastanów się o co może cię ona zapytać. Doświadczenie wskazuje na to, że można przewidzieć prawie wszystkie rzeczywiście zadane pytania!
10. Zrób próbę. Próbę przeprowadź przed osobą, która może realistycznie skomentować twoje wystąpienie. To trochę tak jak w sporcie – im więcej trenujemy, tym stajemy się lepsi. Możesz również przeprowadzić próbę w myślach, wyobrazić sobie przebieg wystąpienia – taka mentalna próba jest równie skuteczna jak realna.
11. Myśl pozytywnie! Wybierz sobie realistyczny (to ważne), pozytywny przekaz przekaz i powtarzaj go przed wejsciem na salę: np. „Przygotowałam, powtórzyłam, jestem gotowa”.
Tak przygotowane z pewnością wyjdziecie obronną ręką z każdego wystąpienia. Czego wam serdecznie życzymy.
Na koniec kilka słów otuchy dla przemawiających od Iwony Majewskiej – Opiełki, psycholożki, trenerki, autorki książek z zakresu samorozwoju. Zapytana o tremę przed występami, odpowiada: Aktorzy mają tremę, bo to co mówią to nie jest ich życie, nie ich treści. Podobnie dzieje sie wtedy, kiedy wiadomo, że ktoś nas ocenia. Jeśli jednak występuje się po to by pomóc, dostarczyć coś, co uważa się za cenne, wesprzeć, nie ma tremy. Wiadomo, że nikt nie będzie oceniał słów z serca płynących, szczególnie kiedy dodatkowo są... mądre.